زایمان سزارین برای بسیاری از خانم های باردار گزینه دلخواه انتخابی است؛ چرا که از دردهای ناهنجار زایمان به صورت طبیعی خلاص شده و زایمان راحتتری را میتوان تجربه کرد. اما بهترین راه نحوه زایمان با توجه به شرایط هر فرد و توسط متخصص زنان و زایمان مشخص میشود. معمولا اولویت هر پزشکی در ابتدا زایمان به صورت طبیعی است اما با معاینه و بررسی شرایط بیمار در برخی موارد زایمان سزارین ترجیج داده و پیشنهاد میشود.
اگر سلامت مادر و یا جنین داخل شکم او در خطر باشد زایمان به صورت اورژانسی و به صورت سزارین انجام میگیرد. موارد متعددی وجود دارد که تصمیم بر انتخاب روش سزارین است. برای آشنایی با اینکه در چه مواردی زایمان سزارین بهتر است و مزایای و معایب این روش در این مقاله از سایت دکتر مهشید کریمی با ما همراه باشید.
برای مشاوره و وقت دهی زایمان سزارین میتوانید با ما در ارتباط باشید.
فیلم واقعی زایمان سزارین در تهران
انجام زایمان سزارین درچه مواردی توصیه میشود؟
زایمان سزارین یک روش جراحی است که برای انجام این کار برش هایی در شکم و رحم ایجاد می شود. گاهی انجام سزارین برای مادران باردار امن تر بوده و بیشتر از زایمان طبیعی توصیه می شود، در موارد زیر پزشک به شما انجام زایمان سزارین را توصیه می کند:
- باز نشدن دهانه رحم به اندازه کافی
- اختلال در ضربان قلب جنین
- وضعیت غیر طبیعی جنین در داخل شکم مادر
- بارداری چند قلویی
- جفت چسبنده
- پرولاپس بند ناف
- داشتن سابقه سزارین
9 دلیل مهم برای انجام زایمان سزارین
روند زایمان در مادر کند یا متوقف شده است، توقف روند زایمان یکی از شایع ترین دلایل سزارین است. اگر دهانه رحم مادر با وجود انقباضات شدید طی چند ساعت به اندازه کافی باز نشود، ممکن است زایمان متوقف شود.
پزشک با اندازهگیری ضربان قلب جنین، ممکن است تشخیص دهد که جنین به دلیل اختلال در قلب به درستی اکسیژن دریافت نمیکند و دچار دیسترس یا زجر جنینی شده است.
اگر جنین در وضعیت غیر طبیعی قرار دارد در صورتی که ابتدا پاها یا باسن او وارد کانال زایمانی شوند یا اینکه کودک ابتدا به پهلو یا شانه (قرارگیری عرضی یا بریچ) قرار گیرد، سزارین ممکن است ایمن ترین راه برای زایمان باشد.
اگر شما چند قلو باردار هستید، مثلا برای زایمان دو قلوها اگر یکی از جنین ها در شرایط نرمال و دیگری در شرایط نامناسبی باشد بایستی سزارین کنید.
در صورت ایجاد جفت چسبنده، یعنی جفتی که بیش از حد به دیوارۀ رحم نفوذ میکند و هنگام زایمان از رحم جدا نمیشود.
پرولاپس بند ناف: در صورتی که بعداز از پارگی کیسۀ آب، بند ناف زودتر از جنین از واژن خارج شود، در این وضعیت خون رسانی به جنین مختل می شود، بنابراین در صورت تشخیص قطعی پرولاپس بند ناف، زایمان به روش سزارین انجام می پذیرد.
اگر مادر مشکل جدی مانند بیماری قلبی یا مغزی دارد، همچنین در صورت ابتلا به عفونت تبخال تناسلی یا زگیل تناسلی فعال(HPV فعال) در زمان زایمان، سزارین توصیه می شود.
در صورت داشتن سابقه زایمان سزارین: در صورت سابقه دو مرتبه سزارین، زایمان بعدی حتماً بایستی به روش سزارین انجام بگیرد. اما اگر مادر قبلاً یک بار سزارین انجام داده باشد، زایمان بعدی به انتخاب مادر سزارین یا طبیعی خواهد بود.
اگر قصد دارید چندین فرزند داشته باشید، از انجام سزارین منع خواهید شد. زنانی که چندین مرتبه سزارین میکنند، در معرض خطر بیشتر برای جفت و همچنین خونریزی شدید هستند که ممکن است به برداشتن رحم با جراحی (هیسترکتومی) نیاز داشته باشد.
زایمان سزارین چه خطراتی دارد؟
مانند سایر انواع جراحی های بزرگ، سزارین نیز خطراتی دارد. خطراتی که برای جنین محتمل اند عبارتند از:
مشکلات تنفسی
نوزادانی که از طریق سزارین متولد می شوند، بیشتر در معرض ابتلا به تاکی پنه گذرا هستند – یک مشکل تنفسی که با تنفس سریع غیرعادی در چند روز اول پس از تولد مشخص می شود. (تند نفسی یا تاکی پنه، به شمار تنفس بیش از ۳۵ بار در دقیقه گفته میشود.)
آسیب جراحی
اگرچه این امر بسیار بسیار نادر است، اما ممکن است در حین جراحی، بریدگی های تصادفی روی پوست نوزاد اتفاق بیفتد.
خطراتی که برای مادر محتمل اند عبارتند از:
عفونت
پس از سزارین، ممکن است در خطر ابتلا به عفونت پوشش داخلی رحم (اندومتریت) باشید.
خونریزی
پس از زایمانِ سزارین ممکن است مادر دچار خونریزی شدید در حین و بعد از زایمان شود.
واکنش به داروی بیهوشی
زیرا واکنش های نامطلوب به هر نوع بیهوشی امکان پذیر است.
لخته شدن خون
سزارین ممکن است خطر ایجاد لخته خون در داخل ورید عمقی، به ویژه در پاها یا اندام های لگنی (ترومبوز ورید عمقی) را افزایش دهد. اگر یک لخته خون به ریه های مادر راه پیدا کند و جریان خون را مسدود کند (آمبولی ریه)، زندگی مادر را به خطر می اندازد.
آسیب جراحی
اگرچه نادر است، اما آسیب های جراحی به مثانه یا روده می تواند در طول سزارین رخ دهد.
افزایش خطرات در بارداری های آینده
در زایمان سزارین، نسبت به زایمان طبیعی با خطر بیشتری از عوارض بالقوه جدی در بارداری بعدی روبرو هستید. هر چه تعداد سزارین های شما بیشتر باشد، خطر جفت سرراهی(به وضعیتی که جفت از محل اصلی خود خارج شود و در دهانۀ رحم قرار گیرد) و شرایطی که در آن جفت به طور غیر طبیعی به دیواره رحم متصل می شود (جفت آکرتا) بیشتر می شود. خطر پارگی رحم در امتداد خط اسکار ناشی از سزارین قبلی (پارگی رحم) نیز در صورت اقدام به زایمان طبیعی بعد از سزارین بیشتر است.
چه مراقبتهایی قبل از عمل سزارین نیاز است؟
در حالی که این فرآیند می تواند متفاوت باشد، بسته به دلایل انجام روش سزارین، مراحل زیر قابل انتظار است:
ممکن است پزشک از شما بخواهد که شب قبل از سزارین و صبح روز عمل با یک شوینده ضدعفونی کننده دوش بگیرید. تا 24 ساعت پس از سزارین موهای ناحیه تناسلی خود را شیو نکنید. این امر می تواند خطر عفونت محل جراحی را افزایش دهد. اگر موهای ناحیه تناسلی شما نیاز به زدودن داشته باشد، قبل از جراحی بادی این کار را انجام دهید.
به عنوان نکته دیگر که مادران جوان باید در نظر بگیرند، مراقبت به جهت زایمان زودرس است. زایمانی که پیش از موعد مقرر اتفاق بیفتد می تواند مشکلاتی را برای مادر و جنین او فراهم کند. بنابراین رعایت احتیاط های لازم در دوران بارداری بسیار حائز اهمیت است و نباید از آن سرسری گذشت.
آیا عمل سزارین با بیهوشی کامل انجام می شود؟
اکثر سزارینها تحت بیحسی موضعی انجام میشوند، که تنها قسمت پایین بدن شما را بیحس میکند و به شما اجازه میدهد در طول عمل هوشیار بمانید. در مواقع اورژانسی گاهی اوقات به بیهوشی عمومی نیاز است. با بیهوشی عمومی، در طول زایمان نمی توانید چیزی را ببینید، احساس کنید یا بشنوید. هر کدام از اینها مزایا و معایب خود را دارند. مهمترین مزایای بی حسی موضعی در زایمان سزارین این است که شما می توانید در همان لحظه به دنیا آمدن فرزندتان، او را در آغوش بگیرید. صحبتهای دکتر مهشید کریمی در خصوص بی حسی و بیهوشی قبل از عمل را در ویدئو زیر ببینید.
پس از سزارین، احتمالاً چند روز در بیمارستان خواهید ماند. طی این مدت پزشک و همچنین پرستاران بیمارستان به خوبی از شما و نوزادتان مراقبت می کنند تا از سلامت شما اطمینان کامل حاصل شود. هنگامی که اثرات بیهوشی شما از بین رفت، نوشیدن مایعات فراوان و راه رفتن می تواند بسیار موثر باشد. این کار به جلوگیری از یبوست و ترومبوز سیاهرگی عمقی کمک می کند.
سوالات متداول زایمان سزارین
منبع مقاله :
